Kategoriler
Kişisel

“FARKLI” olduğu için kendini “YANLIŞ” hissedenlere…

Farklı olmak kulağa ne kadar da masum geliyor değil mi? Peki ya yanlış olmak?

İnsanoğlu her birinin parmak izinin farklı olmasının anlamını kavrayamamıştı ki… Kavrasaydı herkesi birbirine benzetmeye çalışan bu “işlevini çoktan yitirmiş” sistemi kurmazdı herhalde.. Kendine benzemediği için diğerini yanlış olarak nitelemeye, yargılamaya başlamazdı.. Farklı olmanın anlayışını kazanırdı. Ve düşünsenize hayat ne kadar da farklı olurdu:)

Bir düşünün hayatınızda kaç defa kendinizi yargılanmış hissetiniz? Kaç defa yargılanmaktan korktuğunuz için yaptığınız şeyleri gizlediniz? Yargılanmak hoşunuza gitmemesine ramen hayatınızda kaç defa bir başkasını yargıladınız? Onu sizin istediğiniz gibi davranmamak ya da düşünmemekten ötürü beyninizde itip kaktınız? Hatta belki psikolojik olarak ona şiddet uyguladınız ve belki hatta fiziksel olarak?  Oysaki bunun tek sebebi onun sizden farklı biri olmasıydı. tıpkı sizin de öyle olduğunuz gibi. Bu farkın sebebi, diğerinin farklı DNA kodları olan bir sülalede doğması, farklı çocukluk anılarına sahip olması, farklı hayat deneyimleri ile şekillenmesi ve aynısı başkasında olmayan bir hayat algısı olmasından kaynaklanıyordu.  Biliyor musunuz (eminim çoğunuz biliyorsunuz) neredeyse tüm inanç ve duygularımız 0-6 yaş arasında algıladıklarımızla beynimize işleniyor ve sonrada hayat boyunca tekrar edilip duruyor (bu çok özet ve sınırlı bir bilgi psikolog arkadaşlar kusura bakmasınlar, ama konuyu burada tek cümleye indirgemenin ve izlenimini oluşturabilmenin başka bir yolunu bulamıyorum :)). Neyse.. Belki hayatınızda tekrar eden senaryolarınızın sebebi biraz anlam kazanmıştır. İşin esas komik tarafı, çoğu kişinin bugün karısına verdiği tepkinin, aslında farkında olmadığı, ama 40 yaşında hala kendisini yöneten “kendi çocuk bilincinin” annesine, patronundan duyduğu öfkenin aslında içten içe öfkeli olduğu babasına verdiği bir tepki olduğunu anlayamadan neredeyse hayatını geçirmesi..

Bunları çocukken öğrenmemiz ve bilinçlenmemiz gerekirdi belki ama bizden öncekiler de bilmiyorlardı ki.. Ne yapsınlardı? O yüzden bundan sonra dünya harika bir yere dönüşecek.. Çocukların birbirlerinin farklılıklarını severek büyüdüğü, bireylerin kendi potansiyelini ortaya çıkartmaya cesaretlendirildiği günler aslında geldi bile. Son 5 yılda bilinç seviyesinin yükselişince öyle muazzam bir artış var ki, ben de şimdi tam da bu zamanda dünyada olmamın anlamını ve sevincini daha derinden yaşıyorum. Bu yazıyı okuyan herkesin de bu yolculukta olduğunu biliyorum. Ve bu çok ama çok harika hissettiriyor!

Sevgiyle, Yogini Hande

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir