Kategoriler
Kişisel

Babamdan bir mesaj…

Öncelikle aşağıda okuyacaklarınız babamın benim gözümden kim olduğudur. Onun kim olduğu ile ilgili gerçek gerçeğini bilemeyiz. Belki yazarsın babacığım, birgün öğreniriz;)

Hayat gerçekten çok garip.. Benim babam meşgul adamdır. Hayatım boyunca babamı hep çalışırken gördüm. Bu dünyadaki adaletsizlikler karşısında kendini bu kadar adayan az adam vardır. Benim çocukluk yıllarım, benim gençlik yıllarım, benim yetişkinlik yıllarım babamı çalışırken yaşadı hep.  Pazar kahvaltılarımız vardı, hepimizin uzun uzun bir araya geldiği. Düzenimiz hala böyle.. Yanlış anlamayın kendi işini yapan bir ticaret adamı değildir. Ne yapıyorsa devlet için yapan bir devlet memurudur. Bıraksan son nefesine kadar topluma faide yaratmak için çalışıp durduğu işlerine bakacak. Nasıl olsa biz iyiyiz, bizden yana kafası rahat olduğu sürece sıkıntı yoktur. Çocukken anlamazdım.  Şimdilerde anlamaya başladım. Zira benim babam babasız büyümüş bir evlattır. Çocukken olmadığı pek çok şey olmak zorunda kalmıştır. Erken yaşlarda hayat mücadelesinin her raundunu kazanmak için her seferinde ringe tek başına çıkmıştır. O hayatla “tek başınalığında” mücadele etmeyi öğrenmişti. Ama ne ironidir ki gücünü, hayatı kendisi lehine törpülemek için değil, toplumsal olarak birleşme ve dayanışma için kullanmayı seçmiştir. İzolasyon gerektiren bu korona günlerinde de birleştiklerinden pek ayrılmamış, izole olmaya pek alışamamıştır 🙂 Pek duygularını gösteren biri değildir (ya da ben öyle zannederimdir). Ciddidir, kendi içinde yaşar ve pek dışarı vurmaz içindeki fırtınaları. Çok fırtınaya da kapılmaz zaten.. Ya da biz çoğu zaman anlamayız. Bu sabah babamdan anlamlı bir mesaj geldi. Bloğumda yayınlamam için bir mesaj.. Şaşırdım.. Babamın hissettiklerini ifade eden bir mesaj..  Sevindim..  Benim kanallığımla ifade bulmasına.. Paylaşıyorum.. Korona günlerine gelsin 🙂

Hastalar                                                                                Kardeşlerim                                                                       İyileşeceksiniz.                                                                            Ağrılar sızılar dinecek,                                                           Yumuşak ılık.                                                                                     Bir yaz akşamı gibi inecek                                                              Ağır yeşil dalların ardından rahatlık.

Hastalar, kardeşlerim,                                                                    Biraz daha sabır, biraz daha inat.                                             Kapının arkasında bekleyen ölüm değil, hayat.                      Kapının arkasında dünya, dünya cıvıl cıvıl                       Kalkacaksınız yatağınızdan, gideceksiniz.

Tuzun, ekmeğini güneşin tadını                                                    Yeni baştan keşfedeceksiniz.                                                 Sararmak limon gibi, mum gibi erimek,                             Devrilmek kof bir çınar gibi ansızdan                                 Kardeşler, hastalar, biz ne limonuz, ne mum, ne çınar,                 Biz insanız çok şükür.                                                                     Çok şükür biliriz ilacımıza umudu katmasını                         Yaşamak gerek diyerek ayak direyip dayatmasını.

Hastalar, kardeşlerim, iyileşeceksiniz.                                      Ağrılar sızılar dinecek.                                                               Yumuşak ılık bir yaz akşamı inecek                                              Ağır yeşil dalların ardından rahatlık

Nazım Hikmet, 30.06.1954

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir